تبلیغات
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ 14 السلام علیک یا ام ابیهاوام امامت - مطالب فرشاد فرشادفر
 
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ 14 السلام علیک یا ام ابیهاوام امامت
اندیشه نو زندگی نو . استفاده از مطالب این وب با ذکر منبع بلامانع است.
جمعه 25 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
یَا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ ﴿۱﴾
اى جامه به خویشتن فرو پیچیده (۱)
قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا ﴿۲﴾
به پا خیز شب را مگر اندكى (۲)
نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِیلًا ﴿۳﴾
نیمى از شب یا اندكى از آن را بكاه (۳)
أَوْ زِدْ عَلَیْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا ﴿۴﴾
یا بر آن [نصف] بیفزاى و قرآن را شمرده شمرده بخوان (۴)
إِنَّا سَنُلْقِی عَلَیْكَ قَوْلًا ثَقِیلًا ﴿۵﴾
در حقیقت ما به زودى بر تو گفتارى گرانبار القا مى ‏كنیم (۵)
إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّیْلِ هِیَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِیلًا ﴿۶﴾
قطعا برخاستن شب رنجش بیشتر و گفتار [در آن هنگام] راستین‏تر است (۶)
إِنَّ لَكَ فِی النَّهَارِ سَبْحًا طَوِیلًا ﴿۷﴾
[و] تو را در روز آمد و شدى دراز است (۷)
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَیْهِ تَبْتِیلًا ﴿۸﴾
و نام پروردگار خود را یاد كن و تنها به او بپرداز (۸)
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِیلًا ﴿۹﴾
[اوست] پروردگار خاور و باختر خدایى جز او نیست پس او را كارساز خویش اختیار كن (۹)
وَاصْبِرْ عَلَى مَا یَقُولُونَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِیلًا ﴿۱۰﴾
و بر آنچه مى‏ گویند شكیبا باش و از آنان با دورى گزیدنى خوش فاصله بگیر (۱۰)
وَذَرْنِی وَالْمُكَذِّبِینَ أُولِی النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِیلًا ﴿۱۱﴾
و مرا با تكذیب ‏كنندگان توانگر واگذار و اندكى مهلتشان ده (۱۱)
إِنَّ لَدَیْنَا أَنْكَالًا وَجَحِیمًا ﴿۱۲﴾
در حقیقت پیش ما زنجیرها و دوزخ (۱۲)
وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِیمًا ﴿۱۳﴾
و غذایى گلوگیر و عذابى پر درد است (۱۳)
یَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِیبًا مَهِیلًا ﴿۱۴﴾
روزى كه زمین و كوهها به لرزه درآیند و كوهها به سان ریگ روان گردند (۱۴)
إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَیْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَیْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولًا ﴿۱۵﴾
بى‏ گمان ما به سوى شما فرستاده‏ اى كه گواه بر شماست روانه كردیم همان گونه كه فرستاده‏ اى به سوى فرعون فرستادیم (۱۵)
فَعَصَى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِیلًا ﴿۱۶﴾
[ولى] فرعون به آن فرستاده عصیان ورزید پس ما او را به سختى فرو گرفتیم (۱۶)
فَكَیْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ یَوْمًا یَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِیبًا ﴿۱۷﴾
پس اگر كفر بورزید چگونه از روزى كه كودكان را پیر مى‏ گرداند پرهیز توانید كرد (۱۷)
السَّمَاءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا ﴿۱۸﴾
آسمان از [بیم] آن [روز] در هم شكافد وعده او انجام یافتنى است (۱۸)
إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِیلًا ﴿۱۹﴾
قطعا این [آیات] اندرزى است تا هر كه بخواهد به سوى پروردگار خود راهى در پیش گیرد (۱۹)
إِنَّ رَبَّكَ یَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَى مِنْ ثُلُثَیِ اللَّیْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِینَ مَعَكَ وَاللَّهُ یُقَدِّرُ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَیْكُمْ فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَیَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَى وَآخَرُونَ یَضْرِبُونَ فِی الْأَرْضِ یَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَیْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَیْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿۲۰﴾
در حقیقت پروردگارت مى‏ داند كه تو و گروهى از كسانى كه با تواند نزدیك به دو سوم از شب یا نصف آن یا یك سوم آن را [به نماز] برمى ‏خیزید و خداست كه شب و روز را اندازه‏ گیرى مى ‏كند [او] مى‏ داند كه [شما] هرگز حساب آن را ندارید پس بر شما ببخشود [اینك] هر چه از قرآن میسر مى ‏شود بخوانید [خدا] مى‏ داند كه به زودى در میانتان بیمارانى خواهند بود و [عده‏ اى] دیگر در زمین سفر مى كنند [و] در پى روزى خدا هستند و [گروهى] دیگر در راه خدا پیكار مى ‏نمایند پس هر چه از [قرآن] میسر شد تلاوت كنید و نماز را برپا دارید و زكات را بپردازید و وام نیكو به خدا دهید و هر كار خوبى براى خویش از پیش فرستید آن را نزد خدا بهتر و با پاداشى بیشتر باز خواهید یافت و از خدا طلب آمرزش كنید كه خدا آمرزنده مهربان است (۲۰) المزمل


غدیر عیدپاکیهاست،غدیرعید دوستیهاست،غدیرعیداخلاقهاست غدیرعید خوبیهاست،غدیرعیدولایت وعید ولایت مداریهاست.
غدیرعید تحمل وبردباریهاست،غدیرعیدبرخاستن وخواستنیهاست، غدیرعید قیام وصلات است، غدیر عید نبوت را حیاط است،
غدیر برهرعالمی آب حیاط است، غدیررا درغدیر می توان شناخت،
امام را درپیامبر می توان شناخت،
غدیر مزین به نور علی علیه السلام ، امیرالمومنین حیدر است.
عید غدیرخم مبارک باد.
یاعلی






نوع مطلب :
برچسب ها : عیدولایت،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 23 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
این اعیاد پرفیض وبرکت برتمام مسلمانان جهان بخصوص برشیعه یان مبارک باد.
مژده که چند روز قبل داده شد.یعنی عصرآینده زندگی با قرآن ودرکنار قرآن وهمگام با قرآن خواهدبود.بنابراین همه باید بدون استثناء صحیح خواندن قرآن را بامعنی دقیق آن فرابگیرند ولازم است که قرآن را حفظ کنند.قرآن کتاب دینی است ودراولویت تروبرتر ازهمه کتابهادرجهان قرار دارد.قرآن تنها کتاب درجهان است که پراز حکمت ورمز و راز سعادت واروج انسانی است.هرچه از قرآن بگوییم باز کم است وکم گفته ایم.پس قرآن را بخاطر وبه سینه هایتان وبه حافظه بلندمدتتان بسپارید.چرا که قرآن شمارا به راه راست هدایت می کند واز راه کج باز می دارد.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 14 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
هرگاه دراجتماعی یاد وذکر خدا بیشترشود،نورهدایت درآن اجتماع بیشتر می شود.وقتی که نور هدایت بیشترشد گناه کمتر می شود.وقتی گناه کمترشد، شیاطین عاجز می شوند.وافراد با ایمان ومحکم درایمان افزایش می یابد. وجامعه نورانی ترمی شود.وتاریکها یکی پس از دیگری رخت می بندند.
افراد باید درجامعه اسلامی خودساخته شوند، این خودساختگی ایجاد مسئولیت می کند.ایجاد مسئولیت دینداری وبندگی خدا کردن را  درخود پرورش می دهد.وبا دین خدا تربیت می یابد.تا بحدی می رسد درخت دین خدا دروجود اوبارور وشکوه ومیوه می دهداین درخت دین خدا بدون شناخت خود وشناخت خدا وسنت خدا والخصوص شناخت پیامبرصلی علی الله علیه وآله وسلم وامامان معصوم علیه السلام میسر نمی شود.
افرادی که خودساخته می شوند یعنی به یقین رسیده اندودرجات بندگی وعبد خالص خدا بودن را یکی بعدار دیگری طی کرده اند.درجات بندگی خدا هرکدام نسبت به دیگری درمرتبه بالاتری قراردارند.اینطورنیست که بتوان با آسانی به هرکدام ازآنها راحت رسید باید ابتداء هریکی نسبت به دیگری  دروجودخود تثبیت کنیدوپایه ای برای آن یکی باشد.برای درجات بندگی وعبد خالص خدا بودن هم قرآن مثالهای خوبی از انبیاء علیه السلام زده است.آیا نمی گیرید که چرا قرآن این همه سرگذشت پیامبران را مرتب تکرار می کند.هدف قرآن جزپرورش وتربیت انسانها ورساندن آنها به عبدخالص خدا بودن نیست.پرورش وتربیت درکنار قرآن وپیامبرصلی علی الله وآله وسلم وائمه معصوم علیه السلام وسنت پاک خدا چه نیکوست.مسلمانان والخصوص شیعه یان قدراین نعمات عظیم وبزرگ خداوند را بدانندوبرآن شب وروز سپاسگزارخدا باشند.برای همین صحیح خواندن قرآن ودرک وتدبر درآن وحفظ قرآن وحفظ ترجمه آن برهرمرد وزن مومن ومسلمان واجب الوجوب است.یعنی دراین عصر زمان حفظ قرآن همراه با معنایی آن برهمه ضروری ولازم است.چرا؟ چرا که : زندگی آینده از روی قرآن وبا قرآن خواهد بود، این نوید و وعده  الهی است.یکی دیگر اراسرارزمان ظهور است که به شما داده شد.والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته .
یا حق الله




نوع مطلب :
برچسب ها : وعده برحق الهی،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 10 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
السلام علیک یا مظلوم آقایم، یا آقای جوان وبزرگوارم.دلم به حال آقای مظلوم وغریبم امام جواد علیه السلام  می سوزد.که حتی درمنزل خودشان غریب بودندوغریبانه ومظلومانه به شهادت رسیدند.خدا قاتلینش را لعنت کند لعنت ازلی وابدی کند وهمین طورخدا به قالتین همه امامان علیه السلام  لعنت کند.اللهم صلی علی محمد وآل محمدوعجل فرجهم ولعنت الله اعدائهم اجمعین.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 10 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
باید از آقای رئیسی رئیس قوه قضائیه وهمکارانش تشکر وقدر دانی کردوبه ایشان وبه همکارانشان خداقوت بگوییم وبگوییم اجرکم عندالله
چرا؟ چون خیلی زحمت می کشندودرحال جهادند،جهادبا مفاسدچه اقتصادی باشند وچه هرنوع مفاسد دیگری باشد.خدا به ایشان وهمکارانشان توفیق بیشتری عطاءکنندکه ابتدا نظام وجامعه را از فساد ومفاسد وجرائیم پاک سازی کنند.خدا ایشان را یاری فرمایدوبردشمنانشان پیروز گرداندانشاءالله
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها : جهاد در راه خدا،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 10 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
شبکه چهارسیما یک برنامه ای  به نام زاویه  پخش می کردکه خیلی خوب بودوهست.
دربرنامه زاویه شبکه چهارحرفهای خوبی می زدند. ما که واقعا" از بحثشان لذت بردیم. هردو دکترحرفهای خوبی زدند، درمورد دین ودینداری  وعلوم دینی ،فقه وفلسفه وسایرعلوم و درمورد دین وکارکردهای دین وجامعه دینی وفرهنگ وهمین بحثهارا می کردند.هردوتاشان هم خیلی خوب حرف می زدند.امیدواریم این بحثها ادامه دار باشدوبه جایی برسد که تبدیل به برنامه شده ومورد اجرا قرارگیرد.
اگراینگونه برنامه ها وصحبتها ادامه یابد ودریک سطح برنامه ها مورداجرا قرار بگیرد چقدرخوب می شود .
شبکه چهار یک برنامه ی هم پخش می کرد به نام: قرار، که درآن یک نفر با مجری صحبت می کرد .دریکی از برنامه هایش، مجری سوالی می کرد وآن یک شخص روحانی جواب می گفت. یک سوالی که مجری کرد این بود: چرا حرف یا سخن برخی اشخاص بر روی افراد درجامعه  تاثیر گذاراست؟شاید کلمه هایش را جابجا ویا کم وزیاد نوشته باشم، اما دقیقا" مهفومش این گونه بود.آن شخص بااین که یک روحانی بود، درجواب گفت : نمی دانم، اومی دانست باید جواب دقیقش را می گفت. چرا نگفت چون ناخالصی داشت.
ما جواب آن سوال مجری را درآن برنامه که چندمین برنامه بود پاسخ می گوییم وآن این که:
اولا: هرحرف یا سخن منطقی وعلمی ومعرفتی ودینی که بر روی افراد واشخاص درجامعه تاثیر می گذارد وپذیرای خیلی از اشخاص عالم وخاص وغیر خاص می شود، که بدانید آن سخن منبعش از خدا است. وسخنانی که منبعش از خدا باشد نورند ونورانیند وبردلهامی نیشیندوهردلی که با تمام وجودآن را بپذیرد وبرآن ایمان آورد .درآن دل ثمربخش می شوند وثمر می دهند ومانند درختی شکوفا وگل ومیوه می دهند تا صاحب آن دل از آن استفاده کندوبهره ببرد برای آبادانی دلش و وجودش.حالا قرآن سراسر نوراست چون سخن خدا است.حالا از این نور خدا چقدر استفاده کردید وچقدر وجودتان را آباد کردید؟آیا ناخاصیهای وجودتان را با آن شستشوداده پاک کردید؟آیا مریضیهای وجودتان را با آن درمان کردید؟ چقدر از قرآن برای طبابت وطهارت وافزایش وجودخودتان از آن بهره برده اید؟ای علما وای فقه ها وای استادان انواع علوم وای معلمان وای مربعیان وای اشخاص خاص وغیر خاص ، فرض کنید روز قیامت است وخدا از شما این سوال را از تک تک شما می پرسد درجواب چه پاسخی خواهید گفت؟ یا ایها الناس....؟
درهاو پنجرههای آزاداندیشی را نبندید. درها وپنجرههای  انتقاد را نبندید.مخصوصا: درفضاهای علمی. سوالهارا بخوبی جواب دهید نگویید نمی دانم ،برای شما عیب است.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها : آزاد اندیش وانتقاد پذیرباشی،
لینک های مرتبط :


دوشنبه 7 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
100هزارپزشکی درحال فعالیت به چه دردی جمعیت صدمیلیون ایران اسلامی می خورد.خجالت نمی کشیدکه این مقدارکم پزشک را گنده جلوه داده وجلوی افزایش ظرفیت پزشکی را می گیرید.این مافیاء است که جلوی افزایش ظرفیت ورود به دانشگاهها را در رشته پزشکی می کیرند، نه مافیائ کنکور.برای یک میلیون نفر تعداد جمعیت ما فقط یک پزشک درحال فعالیت وآماده داریم، این ظلم به مردم ایران مخصوصا" مناطق محروم نیست؟ چرا؟ قطعا" هست وخدا هرگز ظالمان را نمی بخشد .حالا فردا می آیند انکار می کنند وبه دروغ می گویند نه ما زیاد داریم واین تعداد آمار غلط است.مشخص است.ظالمان هرگز به مقصود نمی رسند .کسانی درمقابل تغییر همیشه مقاومت می کنند که به شدت محافظ کارند وفقط به فکر منافع ودارایی دنیایی خودهستندچون مغزشان پیرشده است واز فکرکردن ایستاده است چه برسد به بزرگ فکرکنند. افزایش ظرفیت  پزشکی باید تصویب شود ولفور انجام گیردچرا که به ضررتان تمام خواهدشدوتوان سنگینی را پرداخت خواهید کرد.ما با طرح نمایندگان مجلس برای اولین بار درمورد افزایش ظرفیت ورود به رشته های پزشکی دردانشگاهها موافقیم واز آن حمایت می کنیم.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها : افزایش ظرفیت پزشکی،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 3 مرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
الم ﴿۱﴾
الف لام میم (۱)
ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِلْمُتَّقِینَ ﴿۲﴾
این است كتابى كه در [حقانیت] آن هیچ تردیدى نیست [و] مایه هدایت تقواپیشگان است (۲)
الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ ﴿۳﴾
آنان كه به غیب ایمان مى ‏آورند و نماز را بر پا مى دارند و از آنچه به ایشان روزى داده‏ ایم انفاق مى كنند (۳)
وَالَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَیْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ ﴿۴﴾
و آنان كه بدانچه به سوى تو فرود آمده و به آنچه پیش از تو نازل شده است ایمان مى آورند و آنانند كه به آخرت یقین دارند (۴)
أُولَئِكَ عَلَى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿۵﴾
آنان برخوردار از هدایتى از سوى پروردگار خویشند و آنان همان رستگارانند (۵)
البقرة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان

سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِی بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ ﴿۱﴾
منزه است آن [خدایى] كه بنده‏ اش را شبانگاهى از مسجد الحرام به سوى مسجد الاقصى كه پیرامون آن را بركت داده‏ ایم سیر داد تا از نشانه‏ هاى خود به او بنمایانیم كه او همان شنواى بیناست (۱)

إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِیَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِیَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِیُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِیرًا ﴿۷﴾
اگر نیكى كنید به خود نیكى كرده‏ اید و اگر بدى كنید به خود [بد نموده‏ اید] و چون تهدید آخر فرا رسد [بیایند] تا شما را اندوهگین كنند و در معبد[تان] چنانكه بار اول داخل شدند [به زور] درآیند و بر هر چه دست‏ یافتند یكسره [آن را] نابود كنند (۷)
عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ یَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِینَ حَصِیرًا ﴿۸﴾
امید است كه پروردگارتان شما را رحمت كند و[لى] اگر [به گناه] بازگردید [ما نیز به كیفر شما] بازمى‏ گردیم و دوزخ را براى كافران زندان قرار دادیم (۸)
إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِیرًا ﴿۹﴾
قطعا این قرآن به [آیینى] كه خود پایدارتر است راه مى ‏نماید و به آن مؤمنانى كه كارهاى شایسته مى كنند مژده مى‏ دهد كه پاداشى بزرگ برایشان خواهد بود (۹)
وَأَنَّ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا ﴿۱۰﴾
و اینكه براى كسانى كه به آخرت ایمان نمى ‏آورند عذابى پر درد آماده كرده‏ ایم (۱۰)
وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِی عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ كِتَابًا یَلْقَاهُ مَنْشُورًا ﴿۱۳﴾
و كارنامه هر انسانى را به گردن او بسته‏ ایم و روز قیامت براى او نامه‏ اى كه آن را گشاده مى ‏بیند بیرون مى ‏آوریم (۱۳)
اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْیَوْمَ عَلَیْكَ حَسِیبًا ﴿۱۴﴾
نامه‏ ات را بخوان كافى است كه امروز خودت حسابرس خود باشى (۱۴)
مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا یَهْتَدِی لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا یَضِلُّ عَلَیْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا ﴿۱۵﴾
هر كس به راه آمده تنها به سود خود به راه آمده و هر كس بیراهه رفته تنها به زیان خود بیراهه رفته است و هیچ بردارنده‏ اى بار گناه دیگرى را بر نمى دارد و ما تا پیامبرى برنینگیزیم به عذاب نمى ‏پردازیم (۱۵)
وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْیَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُوا فِیهَا فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا ﴿۱۶﴾
و چون بخواهیم شهرى را هلاك كنیم خوشگذرانانش را وا مى داریم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند و در نتیجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد پس آن را [یكسره] زیر و زبر كنیم (۱۶)
وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ وَكَفَى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِیرًا بَصِیرًا ﴿۱۷﴾
و چه بسیار نسلها را كه ما پس از نوح به هلاكت رساندیم و پروردگار تو به گناهان بندگانش بس آگاه و بیناست (۱۷)
مَنْ كَانَ یُرِیدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِیهَا مَا نَشَاءُ لِمَنْ نُرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلَاهَا مَذْمُومًا مَدْحُورًا ﴿۱۸﴾
هر كس خواهان [دنیاى] زودگذر است به زودى هر كه را خواهیم [نصیبى] از آن مى‏ دهیم آنگاه جهنم را كه در آن خوار و رانده داخل خواهد شد براى او مقرر مى داریم (۱۸)
وَمَنْ أَرَادَ الْآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْیَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْیُهُمْ مَشْكُورًا ﴿۱۹﴾
و هر كس خواهان آخرت است و نهایت كوشش را براى آن بكند و مؤمن باشد آنانند كه تلاش آنها مورد حق‏ شناسى واقع خواهد شد (۱۹)
كُلًّا نُمِدُّ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا ﴿۲۰﴾
هر دو [دسته] اینان و آنان را از عطاى پروردگارت مدد مى ‏بخشیم و عطاى پروردگارت [از كسى] منع نشده است (۲۰)

رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ یَشَأْ یَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ یَشَأْ یُعَذِّبْكُمْ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَیْهِمْ وَكِیلًا ﴿۵۴﴾
پروردگار شما به [حال] شما داناتر است اگر بخواهد بر شما رحمت مى ‏آورد یا اگر بخواهد شما را عذاب مى ‏كند و تو را بر ایشان نگهبان نفرستاده‏ ایم (۵۴)
وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَیْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿۵۵﴾
و پروردگار تو به هر كه [و هر چه] در آسمانها و زمین است داناتر است و در حقیقت بعضى از انبیا را بر بعضى برترى بخشیدیم و به داوود زبور دادیم (۵۵)
قُلِ ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا یَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِیلًا ﴿۵۶﴾
بگو كسانى را كه به جاى او [معبود خود] پنداشتید بخوانید [آنها] نه اختیارى دارند كه از شما دفع زیان كنند و نه [آنكه بلایى را از شما] بگردانند (۵۶)
أُولَئِكَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَیَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَیَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا ﴿۵۷﴾
آن كسانى را كه ایشان مى‏ خوانند [خود] به سوى پروردگارشان تقرب مى ‏جویند [تا بدانند] كدام یك از آنها [به او] نزدیكترند و به رحمت وى امیدوارند و از عذابش مى‏ ترسند چرا كه عذاب پروردگارت همواره در خور پرهیز است (۵۷)
وَإِنْ مِنْ قَرْیَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِیدًا كَانَ ذَلِكَ فِی الْكِتَابِ مَسْطُورًا ﴿۵۸﴾
و هیچ شهرى نیست مگر اینكه ما آن را [در صورت نافرمانى] پیش از روز رستاخیز به هلاكت مى ‏رسانیم یا آن را سخت عذاب مى ‏كنیم این [عقوبت] در كتاب [الهى] به قلم رفته است (۵۸)
وَمَا مَنَعَنَا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآیَاتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَآتَیْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالْآیَاتِ إِلَّا تَخْوِیفًا ﴿۵۹﴾
و [چیزى] ما را از فرستادن معجزات باز نداشت جز اینكه پیشینیان آنها را به دروغ گرفتند و به ثمود ماده‏ شتر دادیم كه [پدیده‏ اى] روشنگر بود و[لى] به آن ستم كردند و ما معجزه ‏ها را جز براى بیم‏ دادن [مردم] نمى‏ فرستیم (۵۹)
وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْیَا الَّتِی أَرَیْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِی الْقُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا یَزِیدُهُمْ إِلَّا طُغْیَانًا كَبِیرًا ﴿۶۰﴾
و [یاد كن] هنگامى را كه به تو گفتیم به راستى پروردگارت بر مردم احاطه دارد و آن رؤیایى را كه به تو نمایاندیم و [نیز] آن درخت لعنت‏ شده در قرآن را جز براى آزمایش مردم قرار ندادیم و ما آنان را بیم مى‏ دهیم ولى جز بر طغیان بیشتر آنها نمى‏ افزاید (۶۰)
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِیسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِینًا ﴿۶۱﴾
و هنگامى را كه به فرشتگان گفتیم براى آدم سجده كنید پس [همه] جز ابلیس سجده كردند گفت آیا براى كسى كه از گل آفریدى سجده كنم (۶۱)
قَالَ أَرَأَیْتَكَ هَذَا الَّذِی كَرَّمْتَ عَلَیَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّیَّتَهُ إِلَّا قَلِیلًا ﴿۶۲﴾
[سپس] گفت به من بگو این كسى را كه بر من برترى دادى [براى چه بود] اگر تا روز قیامت مهلتم دهى قطعا فرزندانش را جز اندكى [از آنها] ریشه‏ كن خواهم كرد (۶۲)
قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاءً مَوْفُورًا ﴿۶۳﴾
فرمود برو كه هر كس از آنان تو را پیروى كند مسلما جهنم سزایتان خواهد بود كه كیفرى تمام است (۶۳)
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَیْهِمْ بِخَیْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ وَعِدْهُمْ وَمَا یَعِدُهُمُ الشَّیْطَانُ إِلَّا غُرُورًا ﴿۶۴﴾
و از ایشان هر كه را توانستى با آواى خود تحریك كن و با سواران و پیادگانت بر آنها بتاز و با آنان در اموال و اولاد شركت كن و به ایشان وعده بده و شیطان جز فریب به آنها وعده نمى‏ دهد (۶۴)
إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَكَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِیلًا ﴿۶۵﴾
در حقیقت تو را بر بندگان من تسلطى نیست و حمایتگرى [چون] پروردگارت بس است (۶۵)
رَبُّكُمُ الَّذِی یُزْجِی لَكُمُ الْفُلْكَ فِی الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ كَانَ بِكُمْ رَحِیمًا ﴿۶۶﴾
پروردگار شما كسى است كه كشتى را در دریا براى شما به حركت در مى ‏آورد تا از فضل او براى خود بجویید چرا كه او همواره به شما مهربان است (۶۶)
وَإِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِی الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِیَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الْإِنْسَانُ كَفُورًا ﴿۶۷﴾
و چون در دریا به شما صدمه‏ اى برسد هر كه را جز او مى‏ خوانید ناپدید [و فراموش] مى‏ گردد و چون [خدا] شما را به سوى خشكى رهانید رویگردان مى ‏شوید و انسان همواره ناسپاس است (۶۷)
أَفَأَمِنْتُمْ أَنْ یَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ یُرْسِلَ عَلَیْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِیلًا ﴿۶۸﴾
مگر ایمن شدید از اینكه شما را در كنار خشكى در زمین فرو برد یا بر شما طوفانى از سنگریزه ‏ها بفرستد سپس براى خود نگاهبانى نیابید (۶۸)
أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ یُعِیدَكُمْ فِیهِ تَارَةً أُخْرَى فَیُرْسِلَ عَلَیْكُمْ قَاصِفًا مِنَ الرِّیحِ فَیُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْ ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَیْنَا بِهِ تَبِیعًا ﴿۶۹﴾
یا [مگر] ایمن شدید از اینكه بار دیگر شما را در آن [دریا] باز گرداند و تندبادى شكننده بر شما بفرستد و به سزاى آنكه كفر ورزیدید غرقتان كند آنگاه براى خود در برابر ما كسى را نیابید كه آن را دنبال كند (۶۹)
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِیلًا ﴿۷۰﴾
و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتیم و آنان را در خشكى و دریا [بر مركبها] برنشاندیم و از چیزهاى پاكیزه به ایشان روزى دادیم و آنها را بر بسیارى از آفریده ‏هاى خود برترى آشكار دادیم (۷۰)
یَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِیَ كِتَابَهُ بِیَمِینِهِ فَأُولَئِكَ یَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَلَا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا ﴿۷۱﴾
[یاد كن] روزى را كه هر گروهى را با پیشوایشان فرا مى‏ خوانیم پس هر كس كارنامه‏ اش را به دست راستش دهند آنان كارنامه خود را مى‏ خوانند و به قدر نخك هسته خرمایى به آنها ستم نمى ‏شود (۷۱)
وَمَنْ كَانَ فِی هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِی الْآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِیلًا ﴿۷۲﴾
و هر كه در این [دنیا] كور[دل] باشد در آخرت [هم] كور[دل] و گمراهتر خواهد بود (۷۲)
وَإِنْ كَادُوا لَیَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْكَ لِتَفْتَرِیَ عَلَیْنَا غَیْرَهُ وَإِذًا لَاتَّخَذُوكَ خَلِیلًا ﴿۷۳﴾
و چیزى نمانده بود كه تو را از آنچه به سوى تو وحى كرده‏ ایم گمراه كنند تا غیر از آن را بر ما ببندى و در آن صورت تو را به دوستى خود بگیرند (۷۳)
وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئًا قَلِیلًا ﴿۷۴﴾
و اگر تو را استوار نمى‏ داشتیم قطعا نزدیك بود كمى به سوى آنان متمایل شوى (۷۴)
إِذًا لَأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَیَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَیْنَا نَصِیرًا ﴿۷۵﴾
در آن صورت حتما تو را دو برابر [در] زندگى و دو برابر [پس از] مرگ [عذاب] مى‏چشانیدیم آنگاه در برابر ما براى خود یاورى نمى‏ یافتى (۷۵)
وَإِنْ كَادُوا لَیَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِیُخْرِجُوكَ مِنْهَا وَإِذًا لَا یَلْبَثُونَ خِلَافَكَ إِلَّا قَلِیلًا ﴿۷۶﴾
و چیزى نمانده بود كه تو را از این سرزمین بركنند تا تو را از آنجا بیرون سازند و در آن صورت آنان [هم] پس از تو جز [زمان] اندكى نمى‏ ماندند (۷۶)
سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِیلًا ﴿۷۷﴾
سنتى كه همواره در میان [امتهاى] فرستادگانى كه پیش از تو گسیل داشته‏ ایم [جارى] بوده است و براى سنت [و قانون] ما تغییرى نخواهى یافت (۷۷)
أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّیْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا ﴿۷۸﴾
نماز را از زوال آفتاب تا نهایت تاریكى شب برپادار و [نیز] نماز صبح را زیرا نماز صبح همواره [مقرون با] حضور [فرشتگان] است (۷۸)
وَمِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَى أَنْ یَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا ﴿۷۹﴾
و پاسى از شب را زنده بدار تا براى تو [به منزله] نافله‏ اى باشد امید كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند (۷۹)
وَقُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِی مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانًا نَصِیرًا ﴿۸۰﴾
و بگو پروردگارا مرا [در هر كارى] به طرز درست داخل كن و به طرز درست‏ خارج ساز و از جانب خود براى من تسلطى یارى‏ بخش قرار ده (۸۰)
وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا ﴿۸۱﴾
و بگو حق آمد و باطل نابود شد آرى باطل همواره نابودشدنى است (۸۱)
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَلَا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَسَارًا ﴿۸۲﴾
و ما آنچه را براى مؤمنان مایه درمان و رحمت است از قرآن نازل مى ‏كنیم و[لى] ستمگران را جز زیان نمى‏ افزاید (۸۲)
وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ یَئُوسًا ﴿۸۳﴾
و چون به انسان نعمت ارزانى داریم روى مى‏ گرداند و پهلو تهى مى ‏كند و چون آسیبى به وى رسد نومید مى‏ گردد (۸۳)
قُلْ كُلٌّ یَعْمَلُ عَلَى شَاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَى سَبِیلًا ﴿۸۴﴾
بگو هر كس بر حسب ساختار [روانى و بدنى] خود عمل مى ‏كند و پروردگار شما به هر كه راه‏یافته‏ تر باشد داناتر است (۸۴)
وَیَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی وَمَا أُوتِیتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِیلًا ﴿۸۵﴾
و در باره روح از تو مى ‏پرسند بگو روح از [سنخ] فرمان پروردگار من است و به شما از دانش جز اندكى داده نشده است (۸۵)
وَلَئِنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَیْنَا وَكِیلًا ﴿۸۶﴾
و اگر بخواهیم قطعا آنچه را به تو وحى كرده‏ ایم مى‏ بریم آنگاه براى [حفظ] آن در برابر ما براى خود مدافعى نمى‏ یابى (۸۶)
إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَیْكَ كَبِیرًا ﴿۸۷﴾
مگر رحمتى از جانب پروردگارت [به تو برسد] زیرا فضل او بر تو همواره بسیار است (۸۷)
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ یَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا ﴿۸۸﴾
بگو اگر انس و جن گرد آیند تا نظیر این قرآن را بیاورند مانند آن را نخواهند آورد هر چند برخى از آنها پشتیبان برخى [دیگر] باشند (۸۸)
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِی هَذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا ﴿۸۹﴾
و به راستى در این قرآن از هر گونه مثلى گوناگون آوردیم ولى بیشتر مردم جز سر انكار ندارند (۸۹)
وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ یَنْبُوعًا ﴿۹۰﴾
و گفتند تا از زمین چشمه‏ اى براى ما نجوشانى هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد (۹۰)
أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِیلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهَارَ خِلَالَهَا تَفْجِیرًا ﴿۹۱﴾
یا [باید] براى تو باغى از درختان خرما و انگور باشد و آشكارا از میان آنها جویبارها روان سازى (۹۱)
أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَیْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِیَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِیلًا ﴿۹۲﴾
یا چنانكه ادعا مى ‏كنى آسمان را پاره پاره بر [سر] ما فرو اندازى یا خدا و فرشتگان را در برابر [ما حاضر] آورى (۹۲)
أَوْ یَكُونَ لَكَ بَیْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَى فِی السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِیِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَیْنَا كِتَابًا نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّی هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَرًا رَسُولًا ﴿۹۳﴾
یا براى تو خانه‏ اى از طلا[كارى] باشد یا به آسمان بالا روى و به بالا رفتن تو [هم] اطمینان نخواهیم داشت تا بر ما كتابى نازل كنى كه آن را بخوانیم بگو پاك است پروردگار من آیا [من] جز بشرى فرستاده هستم (۹۳)
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ یُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَى إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا ﴿۹۴﴾
و [چیزى] مردم را از ایمان آوردن باز نداشت آنگاه كه هدایت برایشان آمد جز اینكه گفتند آیا خدا بشرى را به سمت رسول مبعوث كرده است (۹۴)
قُلْ لَوْ كَانَ فِی الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ یَمْشُونَ مُطْمَئِنِّینَ لَنَزَّلْنَا عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَسُولًا ﴿۹۵﴾
بگو اگر در روى زمین فرشتگانى بودند كه با اطمینان راه مى ‏رفتند البته بر آنان [نیز] فرشته‏ اى را بعنوان پیامبر از آسمان نازل میکردیم (۹۵)
قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا بَیْنِی وَبَیْنَكُمْ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِیرًا بَصِیرًا ﴿۹۶﴾
بگو میان من و شما گواه بودن خدا كافى است چرا كه او همواره به [حال] بندگانش آگاه بینا است (۹۶)
وَمَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ یُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِهِ وَنَحْشُرُهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَلَى وُجُوهِهِمْ عُمْیًا وَبُكْمًا وَصُمًّا مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِیرًا ﴿۹۷﴾
و هر كه را خدا هدایت كند او رهیافته است و هر كه را گمراه سازد در برابر او براى آنان هرگز دوستانى نیابى و روز قیامت آنها را كور و لال و كر به روى چهره‏ شان درافتاده برخواهیم انگیخت جایگاهشان دوزخ است هر بار كه آتش آن فرو نشیند شراره‏ اى [تازه] برایشان مى‏ افزاییم (۹۷)
ذَلِكَ جَزَاؤُهُمْ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآیَاتِنَا وَقَالُوا أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِیدًا ﴿۹۸﴾
جزاى آنها این است چرا كه آیات ما را انكار كردند و گفتند آیا وقتى ما استخوان و خاك شدیم [باز] در آفرینشى جدید برانگیخته خواهیم شد (۹۸)
أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لَا رَیْبَ فِیهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُورًا ﴿۹۹﴾
آیا ندانستند كه خدایى كه آسمانها و زمین را آفریده تواناست كه مانند آنان را بیافریند و [همان خداست كه] برایشان زمانى مقرر فرموده كه در آن هیچ شكى نیست و[لى] ستمگران جز انكار [چیزى را] نپذیرفتند (۹۹)
قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَائِنَ رَحْمَةِ رَبِّی إِذًا لَأَمْسَكْتُمْ خَشْیَةَ الْإِنْفَاقِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ قَتُورًا ﴿۱۰۰﴾
بگو اگر شما مالك گنجینه ‏هاى رحمت پروردگارم بودید باز هم از بیم خرج كردن قطعا امساك مى ‏ورزیدید و انسان همواره بخیل است (۱۰۰)
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى تِسْعَ آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ فَاسْأَلْ بَنِی إِسْرَائِیلَ إِذْ جَاءَهُمْ فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّی لَأَظُنُّكَ یَا مُوسَى مَسْحُورًا ﴿۱۰۱﴾
و در حقیقت ما به موسى نه نشانه آشكار دادیم پس از فرزندان اسرائیل بپرس آنگاه كه نزد آنان آمد و فرعون به او گفت اى موسى من جدا تو را افسون‏شده مى ‏پندارم (۱۰۱)
قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا أَنْزَلَ هَؤُلَاءِ إِلَّا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ بَصَائِرَ وَإِنِّی لَأَظُنُّكَ یَا فِرْعَوْنُ مَثْبُورًا ﴿۱۰۲﴾
گفت قطعا مى‏ دانى كه این [نشانه‏ ها] را كه باعث بینشهاست جز پروردگار آسمانها و زمین نازل نكرده است و راستى اى فرعون تو را تباه شده مى ‏پندارم (۱۰۲)
فَأَرَادَ أَنْ یَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ جَمِیعًا ﴿۱۰۳﴾
پس [فرعون] تصمیم گرفت كه آنان را از سرزمین [مصر] بركند پس او و هر كه را با وى بود همه را غرق كردیم (۱۰۳)
وَقُلْنَا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِیفًا ﴿۱۰۴﴾
و پس از او به فرزندان اسرائیل گفتیم در این سرزمین ساكن شوید پس چون وعده آخرت فرا رسد شما را همه با هم محشور مى ‏كنیم (۱۰۴)
وَبِالْحَقِّ أَنْزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِیرًا ﴿۱۰۵﴾
و آن [قرآن] را به حق فرود آوردیم و به حق فرود آمد و تو را جز بشارت‏ دهنده و بیم‏رسان نفرستادیم (۱۰۵)
وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِیلًا ﴿۱۰۶﴾
و قرآنى [با عظمت را] بخش بخش [بر تو] نازل كردیم تا آن را به آرامى به مردم بخوانى و آن را به تدریج نازل كردیم (۱۰۶)
قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا یُتْلَى عَلَیْهِمْ یَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا ﴿۱۰۷﴾
بگو [چه] به آن ایمان بیاورید یا نیاورید بى‏ گمان كسانى كه پیش از [نزول] آن دانش یافته‏ اند چون [این كتاب] بر آنان خوانده شود سجده‏ كنان به روى درمى‏ افتند (۱۰۷)
وَیَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولًا ﴿۱۰۸﴾
و مى‏ گویند منزه است پروردگار ما كه وعده پروردگار ما قطعا انجام‏شدنى است (۱۰۸)
وَیَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ یَبْكُونَ وَیَزِیدُهُمْ خُشُوعًا ﴿۱۰۹﴾
و بر روى زمین مى‏ افتند و مى‏ گریند و بر فروتنى آنها مى‏ افزاید (۱۰۹)
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَیًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَیْنَ ذَلِكَ سَبِیلًا ﴿۱۱۰﴾
بگو خدا را بخوانید یا رحمان را بخوانید هر كدام را بخوانید براى او نامهاى نیكوتر است و نمازت را به آواز بلند مخوان و بسیار آهسته‏ اش مكن و میان این [و آن] راهى [میانه] جوى (۱۱۰)
وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ یَكُنْ لَهُ شَرِیكٌ فِی الْمُلْكِ وَلَمْ یَكُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِیرًا ﴿۱۱۱﴾
و بگو ستایش خدایى را كه نه فرزندى گرفته و نه در جهاندارى شریكى دارد و نه خوار بوده كه [نیاز به] دوستى داشته باشد و او را بسیار بزرگ شمار (۱۱۱) الإسراء


تاحالا چه قدر دقت کردید واندیشیدکه وعده هایی خدا یکی بعداز دیگری آشکار می گردد.آیا تاحالا اندیشید به حضور خدا درهمه جا ودرهمه صحنه ها ودر همه ارسه ها ودرهمه زمانها.درتعجبم از برخی افرادی که حتی بقدرامکان سواد دینی هم دارند اما درتمجید از افراد واشخاص خیلی مایه می گذرانندوافراط می کنندولی بدون اینکه نامی از خدا برند وبگویند کار ، کار خدا است.متنفرم از این گونه اشخاص . واقعا" اینها سواد دینی به ظاهر دارند اماحتی سوادعقلی ندارند. آنچه که چشمشان از قدرت وشوکت وشهرت ومقام با چشم سر می بینند ومی ستایند. کارومعجزه خدا را نمی بینند اما کار اشخاص را به طور افراطی وچاپلوسانه می ستایند و....
اگر ستایشی درکارباشد آن ستایش مخصوص  خدا است.بندگان باید خدا را بندگی کنند نه این که گندگی  کنند.
چهان تشنه یگانه دین خدا است.الان بهترین فرصت تبیلغ دین خدا است.بندگان خالص وصالح خدا به فکرباشند.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 31 تیر 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
باید به جهادگران خسته نباشیدگفت.چه آنانی که در صحنه ها وسنگرهای اقتصادی می جنگند وجهاد می کنند. وچه آنان که درسنگرهای محرومیت تلاش می کنند وزحمت می کشند، تافقر ومحرومیت را از جامعه اسلامی بزدایند. وچه آنانی که درسنگرهای حفاظت از کشور وجامعه اسلامی با انواع دشمنیها مبارزه می کنند.وچه آنان که درسنگرهای آگاهی وحکمت ودانایی ودینی تلاش می کنند.وبایدگفت : اجرکم عندالله جهادگران.





نوع مطلب :
برچسب ها : جهادگران، اقتصادی، آبادانی،
لینک های مرتبط :


دوشنبه 24 تیر 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا ﴿۱﴾
ستایش خدایى را كه این كتاب [آسمانى] را بر بنده خود فرو فرستاد و هیچ گونه كژى در آن ننهاد (۱)
قَیِّمًا لِیُنْذِرَ بَأْسًا شَدِیدًا مِنْ لَدُنْهُ وَیُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا ﴿۲﴾
[كتابى] راست و درست تا [گناهكاران را] از جانب خود به عذابى سخت بیم دهد و مؤمنانى را كه كارهاى شایسته مى كنند نوید بخشد كه براى آنان پاداشى نیكوست (۲)
مَاكِثِینَ فِیهِ أَبَدًا ﴿۳﴾
در حالى كه جاودانه در آن [بهشت] ماندگار خواهند بود (۳)
وَیُنْذِرَ الَّذِینَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ﴿۴﴾
و تا كسانى را كه گفته‏ اند خداوند فرزندى گرفته است هشدار دهد (۴)
مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِنْ یَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ﴿۵﴾
نه آنان و نه پدرانشان به این [ادعا] دانشى ندارند بزرگ سخنى است كه از دهانشان برمى ‏آید [آنان] جز دروغ نمى‏ گویند (۵)
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ یُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِیثِ أَسَفًا ﴿۶﴾
شاید اگر به این سخن ایمان نیاورند تو جان خود را از اندوه در پیگیرى [كار]شان تباه كنى (۶)
إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِینَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ﴿۷﴾
در حقیقت ما آنچه را كه بر زمین است زیورى براى آن قرار دادیم تا آنان را بیازماییم كه كدام یك از ایشان نیكوكارترند (۷)
وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَیْهَا صَعِیدًا جُرُزًا ﴿۸﴾
و ما آنچه را كه بر آن است قطعا بیابانى بى‏ گیاه خواهیم كرد (۸)
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِیمِ كَانُوا مِنْ آیَاتِنَا عَجَبًا ﴿۹﴾
مگر پنداشتى اصحاب كهف و رقیم [=خفتگان غار لوحه‏ دار] از آیات ما شگفت بوده است (۹)
إِذْ أَوَى الْفِتْیَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَیِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ﴿۱۰﴾
آنگاه كه جوانان به سوى غار پناه جستند و گفتند پروردگار ما از جانب خود به ما رحمتى بخش و كار ما را براى ما به سامان رسان (۱۰) الكهف

مژده به یاران امام زمان عج الله تعالی فرج الشریف.
یاران امام زمان عج الله باید راه بندگی خدا را طی کرده ودرجات بندگی خدا را یکی پس از دیگری کسب کنند، تاجزئ یار امام زمان محسوب شوند.پس هرکه دارد حس خدا کربلا  دارالشفا دارالسلام و خط الصراط بسم الله





نوع مطلب :
برچسب ها : مژده، به یاران امام زمان،
لینک های مرتبط :


درمورد بحث مناظره که درشبکه یک انجام شددرافزایش ظرفیت دانشگاهها دررشته پزشکی واینکه رشته پزشکی انحصازی شده است.بنظرم مناظره خوب بود. باید درمورد بسیاری از مسائل کلان کشور مناظرهها صورت گیرد تامردم دراداره امورکشور وجامعه خود دخیل شوند.
بنظرم حرفهای دکتر حسینی ودکتر مهدی یار درست بودند .چون درجهت عدالت اجتماعی در مورد پزشکی ورشته پزشکی ونظام سلامت ، اینکه شامل همه افراد جامعه شود ومردم راحت وبا هزینه کم بتوانند درمان شوند . وپزشکها مریضها را مثلا" برای عکس ونوارقلب وآزمایش و... را دربین دوستان وهمکاران پزشکی خود بهم حواله ندهند که جیب بیمار را از چندین طریق وبه چند طریق خالی کنند.حرفهای دکتر حسینی ودکتر مهدی یار را کاملا" قبول داریم، ودرست است.وباید تعداد جوانان کشور علاقمند به رشته پزشکی درکشور برای ورود به دانشگاهها افزایش یابد وظرفیت ورود به رشته پزشکی افزایش یابد.وسازمان نظام پزشکی باید از انحصار طلبی خارج شود. وعدالت باید دراین مورد وامور،درجهت احاد مردم جامعه رعایت شود واین درست است.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها : پزشکی، افزایش ظرفیت،
لینک های مرتبط :


جمعه 21 تیر 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
هَلْ أَتَاكَ حَدِیثُ مُوسَى ﴿۱۵﴾آیا سرگذشت موسى بر تو آمد (۱۵)إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿۱۶﴾
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا درداد (۱۶)اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ﴿۱۷﴾به سوى فرعون برو كه وى سر برداشته است (۱۷)
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَى أَنْ تَزَكَّى ﴿۱۸﴾و بگو آیا سر آن دارى كه به پاكیزگى گرایى (۱۸) وَأَهْدِیَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى ﴿۱۹﴾و تو را به سوى پروردگارت راه نمایم تا پروا بدارى (۱۹) فَأَرَاهُ الْآیَةَ الْكُبْرَى ﴿۲۰﴾پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود (۲۰) فَكَذَّبَ وَعَصَى ﴿۲۱﴾و[لى فرعون] تكذیب نمود و عصیان كرد (۲۱ ثُمَّ أَدْبَرَ یَسْعَى ﴿۲۲﴾
سپس پشت كرد [و] به كوشش برخاست (۲۲)فَحَشَرَ فَنَادَى ﴿۲۳﴾و گروهى را فراهم آورد [و] ندا درداد (۲۳)فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى ﴿۲۴﴾و گفتپروردگاربزرگشمامنم (۲۴)فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى ﴿۲۵﴾و خدا [هم] او را به كیفر دنیا و آخرت گرفتار كرد (۲۵)إِنَّ فِی ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ یَخْشَى ﴿۲۶﴾در حقیقت براى هر كس كه[ازخدا] بترسد در این [ماجرا] عبرتى است (۲۶)أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا ﴿۲۷﴾آیا آفرینش شما دشوارتر است‏ یا آسمانى كه [او] آن را برپا كرده است (۲۷)رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ﴿۲۸﴾سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست كرد (۲۸)وَأَغْطَشَ لَیْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ﴿۲۹﴾و شبش را تیره و روزش را آشكار گردانید (۲۹)وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا ﴿۳۰﴾و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد (۳۰)أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا ﴿۳۱﴾آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد (۳۱)
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ﴿۳۲﴾و كوهها را لنگر آن گردانید (۳۲) مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿۳۳﴾[تا وسیله] استفاده براى شما و دامهایتان باشد (۳۳) فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى ﴿۳۴﴾پس آنگاه كه آن هنگامه بزرگ دررسد (۳۴) یَوْمَ یَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَى ﴿۳۵[آن] روز است كه انسان آنچه را كه در پى آن كوشیده است به یادآورد(۳۵) وَبُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِمَنْ یَرَى ﴿۳۶﴾و جهنم براى هر كه بیند آشكار گردد (۳۶) فَأَمَّا مَنْ طَغَى ﴿۳۷﴾اما هر كه طغیان كرد وَآثَرَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا ﴿۳۸﴾
و زندگى پست دنیا را برگزید (۳۸)فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوَى ﴿۳۹﴾پس جایگاه او همان آتش است (۳۹)وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ﴿۴۰﴾
و اما كسى كه از ایستادن در برابر پروردگارش هراسید و نفس خود را از هوس باز داشت (۴۰)
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَأْوَى ﴿۴۱﴾پس جایگاه او همان بهشت است (۴۱)یَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْسَاهَا ﴿۴۲در باره رستاخیز از تو مى ‏پرسند كه فرارسیدنش چه وقت است (۴۲) فِیمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا ﴿۴۳﴾تو را چه به گفتگو در آن (۴۳) إِلَى رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا ﴿۴۴﴾علم آن با پروردگار تو است (۴۴)
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ یَخْشَاهَا ﴿۴۵﴾تو فقط كسى را كه از آن مى‏ ترسد هشدار مى‏ دهى (۴۵) كَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُوا إِلَّا عَشِیَّةً أَوْ ضُحَاهَا ﴿۴۶﴾
روزى كه آن را مى ‏بینند گویى كه آنان جز شبى یا روزى درنگ نكرده‏ اند (۴۶) النازعات
فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا یَخْصِفَانِ عَلَیْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّیْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِینٌ ﴿۲۲﴾
پس آن دو را با فریب به سقوط كشانید پس چون آن دو از [میوه] آن درخت [ممنوع] چشیدند برهنگى‏ هایشان بر آنان آشكار شد و به چسبانیدن برگ[هاى درختان] بهشت بر خود آغاز كردند و پروردگارشان بر آن دو بانگ بر زد مگر شما را از این درخت منع نكردم و به شما نگفتم كه در حقیقت‏ شیطان براى شما دشمنى آشكار است (۲۲)قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِینَ ﴿۲۳﴾
گفتند پروردگارا ما بر خویشتن ستم كردیم و اگر بر ما نبخشایى و به ما رحم نكنى مسلما از زیانكاران خواهیم بود (۲۳)
قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِینٍ ﴿۲۴﴾فرمود فرود آیید كه بعضى از شما دشمن بعضى [دیگر]ید و براى شما در زمین تا هنگامى [معین] قرارگاه و برخوردارى است (۲۴)قَالَ فِیهَا تَحْیَوْنَ وَفِیهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ ﴿۲۵﴾فرمود در آن زندگى مى ‏كنید و در آن مى‏ میرید و از آن برانگیخته خواهید شد (۲۵)یَا بَنِی آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَیْكُمْ لِبَاسًا یُوَارِی سَوْآتِكُمْ وَرِیشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَیْرٌ ذَلِكَ مِنْ آیَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ یَذَّكَّرُونَ ﴿۲۶﴾
اى فرزندان آدم در حقیقت ما براى شما لباسى فرو فرستادیم كه عورتهاى شما را پوشیده مى دارد و [براى شما] زینتى است و[لى] بهترین جامه [لباس] تقوا است این از نشانه‏ هاى [قدرت] خداست باشد كه متذكر شوند (۲۶)
یَا بَنِی آدَمَ لَا یَفْتِنَنَّكُمُ الشَّیْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَیْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ یَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِیُرِیَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ یَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِیلُهُ مِنْ حَیْثُ لَا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّیَاطِینَ أَوْلِیَاءَ لِلَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿۲۷﴾اى فرزندان آدم زنهار تا شیطان شما را به فتنه نیندازد چنانكه پدر و مادر شما را از بهشت بیرون راند و لباسشان را از ایشان بركند تا عورتهایشان را بر آنان نمایان كند در حقیقت او و قبیله‏ اش شما را از آنجا كه آنها را نمى ‏بینید مى ‏بینند ما شیاطین را دوستان كسانى قرار دادیم كه ایمان نمى ‏آورند (۲۷)وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَیْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۲۸﴾
و چون كار زشتى كنند مى‏ گویند پدران خود را بر آن یافتیم و خدا ما را بدان فرمان داده است بگو قطعا خدا به كار زشت فرمان نمى‏ دهد آیا چیزى را كه نمیدانید به خدا نسبت مى‏ دهید (۲۸)قُلْ أَمَرَ رَبِّی بِالْقِسْطِ وَأَقِیمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ﴿۲۹﴾
بگو پروردگارم به دادگرى فرمان داده است و [اینكه] در هر مسجدى روى خود را مستقیم [به سوى قبله] كنید و در حالى كه دین خود را براى او خالص گردانیده‏ اید وى را بخوانید همان گونه كه شما را پدید آورد [به سوى او] برمى‏ گردید (۲۹)فَرِیقًا هَدَى وَفَرِیقًا حَقَّ عَلَیْهِمُ الضَّلَالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّیَاطِینَ أَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَیَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ﴿۳۰﴾[در حالى كه] گروهى را هدایت نموده و گروهى گمراهى بر آنان ثابت‏ شده است زیرا آنان شیاطین را به جاى خدا دوستان [خود] گرفته‏ اند و مى ‏پندارند كه راه‏یافتگانند (۳۰) الأعراف

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ﴿۱﴾
به راستى كه مؤمنان رستگار شدند (۱)
الَّذِینَ هُمْ فِی صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ﴿۲﴾
همانان كه در نمازشان فروتنند (۲)
وَالَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ﴿۳﴾
و آنان كه از بیهوده رویگردانند (۳)
وَالَّذِینَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ﴿۴﴾
و آنان كه زكات مى ‏پردازند (۴)
وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿۵﴾
و كسانى كه پاكدامنند (۵)
إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ ﴿۶﴾
مگر در مورد همسرانشان یا كنیزانى كه به دست آورده‏ اند كه در این صورت بر آنان نكوهشى نیست (۶)
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿۷﴾
پس هر كه فراتر از این جوید آنان از حد درگذرندگانند (۷)
وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿۸﴾
و آنان كه امانتها و پیمان خود را رعایت مى كنند (۸)
وَالَّذِینَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ یُحَافِظُونَ ﴿۹﴾
و آنان كه بر نمازهایشان مواظبت مى ‏نمایند (۹)
أُولَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ ﴿۱۰﴾
آنانند كه خود وارثانند (۱۰) المؤمنون

ایمان وتکبر دریک جاجمع نمی شوند.همان طور ایمان وحسادت دریک جا جمع نمی شوند.
شیطان از درگاه خدا رانده شد.برای اینکه تکبر ورزید. وبعدش هم به آدم حسادت ورزید.
آدم را فریب دادوحسادت خودرا به او منتقل کردویقین از آدم بدر شد.آدم از مرتبه یقین  پایین آمد.واز بهشت بیرون شد.
از پیشگاه خدا ، رانده شد یعنی اینکه: اودیگر جایگاهش درپیش خدا را از دست داد.خدا جواز اورا گرفت وباطل کرد. خدا اورا راند یعنی تنزل دادبه پایین ترین وپست ترین مرتبه.خدا اوراساقط کرد. واو از خدا وقت ومهلت خواست.بلاخره یک روز همه شیطانها نابودمی شوندوپیروزی از آن مومنان حقیقی است. انشاءالله




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 11 تیر 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِینًا ﴿۱﴾
ما تو را پیروزى بخشیدیم [چه] پیروزى درخشانى (۱)
لِیَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْكَ وَیَهْدِیَكَ صِرَاطًا مُسْتَقِیمًا ﴿۲﴾
تا خداوند از گناه گذشته و آینده تو درگذرد و نعمت‏ خود را بر تو تمام گرداند و تو را به راهى راست هدایت كند (۲)
وَیَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْرًا عَزِیزًا ﴿۳﴾
و تو را به نصرتى ارجمند یارى نماید (۳)
هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ السَّكِینَةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لِیَزْدَادُوا إِیمَانًا مَعَ إِیمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِیمًا حَكِیمًا ﴿۴﴾
اوست آن كس كه در دلهاى مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ایمانى بر ایمان خود بیفزایند و سپاهیان آسمانها و زمین از آن خداست و خدا همواره داناى سنجیده‏ كار است (۴)
لِیُدْخِلَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَیُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَیِّئَاتِهِمْ وَكَانَ ذَلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزًا عَظِیمًا ﴿۵﴾
تا مردان و زنانى را كه ایمان آورده‏ اند در باغهایى كه از زیر [درختان] آن جویبارها روان است درآورد و در آن جاویدان بدارد و بدیهایشان را از آنان بزداید و این [فرجام نیك] در پیشگاه خدا كامیابى بزرگى است (۵) الفتح

پیش ازاین گفتیم که درجات بندگان خدا درقرآن ذکرشده است.اولین درجه ومرتبه بعداز درجه مسلمانی، یعنی بعداز کلمه شهادتین گفتن ومسلمان شدن وایمان آوردن به خدا وبه کتاب خدا وپیامبرش که فرستاده اوست.نوبت به احیائ ایمان با گویایی زبان که انجام شد وبا عمل به جوارع واعضائ ، نوبت به ثبیت باورقلبی ایمان وثابت واستوارنگه داشتن ایمان ویا احیائ ایمان است.اولین درجه بعداز مسلمانی درجه ویامرتبه مومنون است.ومومنین ومومنات،مردان وزنان که ایمان آورده اند، و وارد وادی ایمان ومرتبه ای بالایی شده اند.واگر دراین وادی خودرا حفظ کردند با پیروی واطاعت محض از خدا وپیامبرش واهلبیتش برگزیدگانش والبته با آگاهی واندیشه وعمل ،آنگاه وارد مرتبه خرمندگان أُولِی الْأَلْبَابِ و تَتَّقُونَ ومتقین و.....می شوند. واین مراتب ودرجات ادامه دارد....تا که وارد صراط مستقم شوید.والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها : ایمان، عمل، مومن، مومنین ومومنات، خرمندگان، تقوی پیشگان، متقین،
لینک های مرتبط :


جمعه 24 خرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر
وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿۲۶﴾
و هیچ كس چون دربندكشیدن او دربند نكشد (۲۶)
یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿۲۷﴾
اى نفس مطمئنه (۲۷)
ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً ﴿۲۸﴾
خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد (۲۸)
فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿۲۹﴾
و در میان بندگان من درآى (۲۹)
وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿۳۰﴾و در بهشت من داخل شو (۳۰) الفجر
بنده خدا بودن سخت است.خیلی سخت است.بنده خدا باید که فقط به خدا بند باشد غیراز او ازهمه بریده باشد.
وهیچ کس چون در بند کشیدن او دربند نکشد. واین چقدرنیکو ست، اوج عاشقی،
یعنی اوج بندگی خدای.
وچه نیکو ست که کشته شدن  امام حسین علیه السلام در راه خدا وبه چه زیبایی خواهر گرامیش حضرت عمه زینب الکبری علیه السلام که فرمودند:
ما رایت الا جمیلا، که ما بجز نیکویی چیزی ندیدیم، الحق که خوب گفت و چه نیکوگفت ، آن زمان که حسین کشته شد.
واین درس بزرگی  است برای یاران امام  حسین علیه السلام ،که بندگی خدا را باید از  امام حسین علیه السلام آموخت وبه کاربست.
باید از حضرت زینب الکبری آموخت که درعشق بندگی خدا سوخت وتحمل کرد ، وساخت آنچه که خدا می خواست.حضرت عمه زینب علیه السلام اسوی صبرنیکووشکیبایی نیکوی است.ما اگربخواهیم ، حضرت عمه زینب علیه السلام را بطور کامل بشناسیم باید خودرا به نور صبر وشکیبایی نیکو آراسته کنیم،این است راه شناخت حضرت زینب علیه السلام.سلام به عمه زینب علیه السلام، والسلام علیک یا اباعبدالله
درقرآن کتاب خدا درجات ومراتب بندگان خدا ذکرشده است.
ومن دست بندگان شایسته خدا را تک تک می بوسم وبرایشان دعا می کنم.واگر لازم باشد، شاگردیشان را هم می کنم.
استادهاوعالمان را دوست دارم ودکترها را هم دوست دارم مخصوصا" دکترهای دندانپزشک را خیلی دوست داریم.
یاحق




نوع مطلب :
برچسب ها : نور، بنده خدا،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 19 خرداد 1398 :: نویسنده : فرشاد فرشادفر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَى وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاكِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ یَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۴۱﴾
و بدانید كه هر چیزى را به غنیمت گرفتید یك پنجم آن براى خدا و پیامبر و براى خویشاوندان [او] و یتیمان و بینوایان و در راه‏ماندگان است اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدایى [حق از باطل] روزى كه آن دو گروه با هم روبرو شدند نازل كردیم ایمان آورده‏ اید و خدا بر هر چیزى تواناست (۴۱)
إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْیَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِی الْمِیعَادِ وَلَكِنْ لِیَقْضِیَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَیِّنَةٍ وَیَحْیَى مَنْ حَیَّ عَنْ بَیِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۴۲﴾
آنگاه كه شما بر دامنه نزدیكتر [كوه] بودید و آنان در دامنه دورتر [كوه ] و سواران [دشمن] پایین‏تر از شما [موضع گرفته] بودند و اگر با یكدیگر وعده گذارده بودید قطعا در وعده‏ گاه خود اختلاف میکردید ولى [چنین شد] تا خداوند كارى را كه انجام‏شدنى بود به انجام رساند [و] تا كسى كه [باید] هلاك شود با دلیلى روشن هلاك گردد و كسى كه [باید] زنده شود با دلیلى واضح زنده بماند و خداست كه در حقیقت‏ شنواى داناست (۴۲)
إِذْ یُرِیكَهُمُ اللَّهُ فِی مَنَامِكَ قَلِیلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِیرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿۴۳﴾
[اى پیامبر یاد كن] آنگاه را كه خداوند آنان [=سپاه دشمن] را در خوابت به تو اندك نشان داد و اگر ایشان را به تو بسیار نشان مى‏ داد قطعا سست مى ‏شدید و حتما در كار [جهاد] منازعه میکردید ولى خدا شما را به سلامت داشت چرا كه او به راز دلها داناست (۴۳)
وَإِذْ یُرِیكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَیْتُمْ فِی أَعْیُنِكُمْ قَلِیلًا وَیُقَلِّلُكُمْ فِی أَعْیُنِهِمْ لِیَقْضِیَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ﴿۴۴﴾
و آنگاه كه چون با هم برخورد كردید آنان را در دیدگان شما اندك جلوه داد و شما را [نیز] در دیدگان آنان كم نمودار ساخت تا خداوند كارى را كه انجام‏شدنى بود تحقق بخشد و كارها به سوى خدا بازگردانده مى ‏شود (۴۴)
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِیرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿۴۵﴾
اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید چون با گروهى برخورد مى ‏كنید پایدارى ورزید و خدا را بسیار یاد كنید باشد كه رستگار شوید (۴۵)
وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ ﴿۴۶﴾
و از خدا و پیامبرش اطاعت كنید و با هم نزاع مكنید كه سست‏ شوید و مهابت‏ شما از بین برود و صبر كنید كه خدا با شكیبایان است (۴۶)
وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیَارِهِمْ بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَیَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَاللَّهُ بِمَا یَعْمَلُونَ مُحِیطٌ ﴿۴۷﴾
و مانند كسانى مباشید كه از خانه ‏هایشان با حالت‏ سرمستى و به صرف نمایش به مردم خارج شدند و [مردم را] از راه خدا باز مى‏ داشتند و خدا به آنچه مى كنند احاطه دارد (۴۷)
وَإِذْ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْیَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّی جَارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَیْهِ وَقَالَ إِنِّی بَرِیءٌ مِنْكُمْ إِنِّی أَرَى مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّی أَخَافُ اللَّهَ وَاللَّهُ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۴۸﴾
و [یاد كن] هنگامى را كه شیطان اعمال آنان را برایشان بیاراست و گفت امروز هیچ كس از مردم بر شما پیروز نخواهد شد و من پناه شما هستم پس هنگامى كه دو گروه یكدیگر را دیدند [شیطان] به عقب برگشت و گفت من از شما بیزارم من چیزى را مى ‏بینم كه شما نمى ‏بینید من از خدا بیمناكم و خدا سخت‏ كیفر است (۴۸)
إِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلَاءِ دِینُهُمْ وَمَنْ یَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۴۹﴾
آنگاه كه منافقان و كسانى كه در دلهایشان بیمارى بود مى گفتند اینان [=مؤمنان] را دینشان فریفته است و هر كس بر خدا توكل كند [بداند كه] در حقیقت ‏خدا شكست‏ ناپذیر حكیم است (۴۹)
وَلَوْ تَرَى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ كَفَرُوا الْمَلَائِكَةُ یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِیقِ ﴿۵۰﴾
و اگر ببینى آنگاه كه فرشتگان جان كافران را مى‏ ستانند بر چهره و پشت آنان مى‏ زنند و [گویند] عذاب سوزان را بچشید (۵۰)
ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ ﴿۵۱﴾
این [كیفر] دستاوردهاى پیشین شماست و [گر نه] خدا بر بندگان [خود] ستمكار نیست (۵۱)
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآیَاتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۵۲﴾
[رفتارشان] مانند رفتار خاندان فرعون و كسانى است كه پیش از آنان بودند به آیات خدا كفر ورزیدند پس خدا به [سزاى] گناهانشان گرفتارشان كرد آرى خدا نیرومند سخت‏ كیفر است (۵۲)
ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ یَكُ مُغَیِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۵۳﴾
این [كیفر] بدان سبب است كه خداوند نعمتى را كه بر قومى ارزانى داشته تغییر نمى‏ دهد مگر آنكه آنان آنچه را در دل دارند تغییر دهند و خدا شنواى داناست (۵۳)
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآیَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَكُلٌّ كَانُوا ظَالِمِینَ ﴿۵۴﴾
[رفتارى] چون رفتار فرعونیان و كسانى كه پیش از آنان بودند كه آیات پروردگارشان را تكذیب كردند پس ما آنان را به [سزاى] گناهانشان هلاك و فرعونیان را غرق كردیم و همه آنان ستمكار بودند (۵۴)
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِینَ كَفَرُوا فَهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿۵۵﴾
بى‏ تردید بدترین جنبندگان پیش خدا كسانى‏ اند كه كفر ورزیدند و ایمان نمى ‏آورند (۵۵)
الَّذِینَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ یَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِی كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا یَتَّقُونَ ﴿۵۶﴾
همانان كه از ایشان پیمان گرفتى ولى هر بار پیمان خود را مى ‏شكنند و [از خدا] پروا نمى دارند (۵۶)
فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِی الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَذَّكَّرُونَ ﴿۵۷﴾
پس اگر در جنگ بر آنان دست‏ یافتى با [عقوبت] آنان كسانى را كه در پى ایشانند تارومار كن باشد كه عبرت گیرند (۵۷)
وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِیَانَةً فَانْبِذْ إِلَیْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْخَائِنِینَ ﴿۵۸﴾
و اگر از گروهى بیم خیانت دارى [پیمانشان را] به سویشان بینداز [تا طرفین] به طور یكسان [بدانند كه پیمان گسسته است] زیرا خدا خائنان را دوست نمى دارد (۵۸)
وَلَا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لَا یُعْجِزُونَ ﴿۵۹﴾
و زنهار كسانى كه كافر شده‏ اند گمان نكنند كه پیشى جسته‏ اند زیرا آنان نمى‏ توانند [ما را] درمانده كنند (۵۹)
وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِینَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ یَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَیْءٍ فِی سَبِیلِ اللَّهِ یُوَفَّ إِلَیْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿۶۰﴾
و هر چه در توان دارید از نیرو و اسبهاى آماده بسیج كنید تا با این [تداركات] دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] دیگرى را جز ایشان كه شما نمى ‏شناسیدشان و خدا آنان را مى ‏شناسد بترسانید و هر چیزى در راه خدا خرج كنید پاداشش به خود شما بازگردانیده مى ‏شود و بر شما ستم نخواهد رفت (۶۰)
وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۶۱﴾
و اگر به صلح گراییدند تو [نیز] بدان گراى و بر خدا توكل نما كه او شنواى داناست (۶۱)

هرگاه خدا کسی را دوست داشته باشد .مهر ومحبت او را بردل بندگان دیگرش می اندازد، تامردم نیز اورا دوست داشته باشند واز او پیروی کنند.




نوع مطلب :
برچسب ها : خدا، مهر، دوستدار،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 17 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
درباره وبلاگ

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَیْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِكُمْ .اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ .

اندیشه نو زندگی نو

مدیر وبلاگ : فرشاد فرشادفر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :